Jutro przeprowadzka

Karnawal sie zbliza, wiec jutro opuszczamy Villa Samba Hostel. Fajne miejsce, ale na tydzien max. Nie jest drogo, ale brak kuchni, podobno pozniej bedzie i ciagle walki o net (jest tylko 1 komputer, po 20 min. na kazdego), a przede wszystkim wieczna impreza pod oknami do 5-6 rano. Fakt, ze wszedzie jest blisko. Jesli chodzi o net, to maja tu dodatkowy kabel np. do wpiecia laptopa, tylko trzeba go sobie przywiezc.
Kilka dni temu wybralismy sie z Andrzejem na wycieczke tramwajem na najstarsza dzielnice Rio - Santa Teresa. Wracajac i zwiedzajac, zobaczylismy ogloszenie o pokojach do wynajecia. Porozmawialismy, wplacilismy zaliczke i super - mamy miejsca 5 min. wyzej i dalej, ale tylko po 20 reali za os\noc. Na karnawal to bardzo tanio, zwazywszy gdzie jestesmy. Sambodrom bliziutko, Lapa pod stopami - bedzie sie dzialo. Z nowej chatki jest widok z tarasiku na cale miasto, a powyzej z zakretu mozna zobaczyc Corcovado, albo zatoke. Pysznie!

Gramy, sluchamy i wrastamy w miasto

Porta da Bandeira z G.R.E.S. Beja Flor

Przez ostatnie kilka dni wszystko wreszcie ruszylo. Po kolejnych warsztatach z Serrinho z Tijuca, gralismy wczoraj z jednym z wielu blocos, ktore w tydzien przed karnawalem urzadzaja uliczne parady. Oczywiscie wszystko wyglada bardzo spontanicznie, ale jest 60-70 osob w baterii, drugie tyle "oficjalnych" tancerzy i mnostwo ludzi, ktorzy po prostu sie swietnie bawia. Oczywiscie za bateria jedzie wielka platforma wypakowana naglosnieniem, z muzykami i puxadorami na gorze.

Obok jest kilka zdjec z wczoraj z Sambodromu z proby G.R.E.S. Beija Flor - glupio powiedziec, ale czujemy sie tam jak u siebie - ludzie nas poznaja, albo ciagna za reke i chca sobie z nami robic zdjecie. Sa niesamowici... Przedwczoraj bylismy z Marcinem na probie G.R.E.S. Imperatriz (sama czolowka). Stalismy na dole, zaraz przy barierce, cieszymy sie, bo ludzie przechodza na wyciagniecie reki, smieja sie, tancza, spiewaja do kamery i sposrod kilku tysiecy tancerzy wybiega jeden facet i krzyczy do nas "Polonia!" Skad on nas zna? Ten chlopak w koszulce z orlem to tancerz z G.R.E.S. Estacio de Sa, gdzie czesto bywamy, ale nikt z nas nie dal mu tej koszulki... Dzieja sie tu niestworzone rzeczy, a pewnie wydarzy sie ich wiecej.

W ciagu ostatnich kilku dni bylismy na probach kilku szkol, ale najwazniejsza to proba G.R.E.S. Mangueira.

Tu wyjasnienie, ze proba duzej szkoly samby, to mega impreza. Zaczyna sie od pagode, dolacza bateria, wychodzi Porta Bandeira, setki tancerzy, kilka tysiecy tanczacych i bawiacych sie ludzi. Szybka samba, huk taki, ze dzwoni w uszach na drugi dzien, calosc zaczyna sie o 24 w nocy i trwa do rana. Rafal krecil kamera ze schodow calosc - w pewnej chwili podszedl czlowiek z Mangueiry i nie tylko póstawil go jescze lepszym miejscu, ale wzial na scene, zeby nakrecil koniecznie najwazniejszych - puxadores, czyli wokalistow i interpretatorow enredo.

No i tak wyszlo, ze jutro idziemy na warsztaty do G.R.E.S. Mangueira - repiniq i surdo tercero. Czad!

A teraz cos z polskiego piekielka: doszly nas sluchy, ze w telewizji sniadaniowej nasi koledzy z zespolu Ritmodelia obwiescili pani redaktor, ze zaden z zespolow z Polski nie byl jeszcze w Rio i nie wiedza, zeby ktos sie tam wybieral. To chyba my zle uslyszelismy, poniewaz koledzy z Ritmodelii, ktorych cenimy i szanujemy jako muzykow, wiedza gdzie aktualnie jestesmy i w zyciu czegos takiego by nie powiedzieli na cala Polske. Howgh!

Kilka zdjec ze szkol samby

G.R.E.S. Tijuca - pusto, bo bylismy na warsztatch

G.R.E.S. Portela - na Sambodromie, proba

G.R.E.S Estacio de Sa - proba techniczna

Nie stoimy, zwiedzamy!

Wycieczka a'la amerykanski turysta po Rio. Maciek, Rafal, Asia, Andrzej i ja ruszylismy do Muzeum Historii Brazylii, do Parlamentu, a pozniej lodka na Niteroi. Tam szum, gwar i jeszcze glosniej niz w Rio, ale chcielismy przy okazji poszukac szkoly G.R.E.S. Viradouro - szybko wymieklismy. Pogoda wciaz umozliwia zwiedzanie, jest tylko 27 stopni.
Czy ktos czyta tego bloga, bo nie widze komentarzy, a na pewno pomogloby mi to w pisaniu nowych postow.

Slonca brak, ale jest muzyka

Od 3 dni pada. Brazylijczycy chyba nie sa przyzwyczajeni do czegos takiego, nawet nie wiem, czy jest tu pora deszczowa. Chlopaki sie juz zaaklimatyzowali, poniewaz mowia, ze jest im zimno - czasem. Ja wreszcie odzylem - moge szybko chodzic, gdzie chce i to caly dzien. Zimno jednak potrafi zaktywizowac. Imprez ulicznych juz nie ma takich hucznych, mobilni sprzedawcy tez gdzies znikli, ale dzieki temu mozna sie wyspac. Ludzie siedza w boteqin, takie uliczne bary ze stolikami na chodniku - duzo. W Brazylii glownie pije sie piwo, guarane i cafezinho - mala, mocna i slodka kawka. Piwko to przewaznie Skol, zamawia sie butelke w termosiku, zeby sie nie zgrzalo i np. 2 malutkie szklaneczki i siedzi sie... Skol to takie sobie piwo, daleko im do naszych, ale jeszcze jest Bohemia, Brahma i Antarctica. Oczywiscie trzeba pamietac, ze piwo jest naprawde zimne - jesli nie jest w termosiku, a nie zlapie sie za sama szyjke, to zachodzi reakcja termiczna z ciepla reka i piwko zamienia sie w lod - nie da sie pic i tyle.
Bylismy dzis na warsztatach w jednej z najwiekszych szkol samby - G.R.E.S. Tijuca. Dwie intensywne godziny cwiczenia niuansow gry na caixa. Na piatek jestesmy z innym mestre z Tijuca umowieni na warsztaty surdo tercero. Oczywiscie wszystko nagrywamy, mamy mase materialu ze szkol. Pewnie w Polsce obejrzymy to jeszcze ze 100 razy. Na jutro jestesmy umowieni w fabryce bebnow - juz tam bylismy, ale teraz chcemy troche pozamawiac instrumentow na okres po karnawale, bo teraz sa zawaleni robota. Po fabryce lecimy na probe techniczna G.R.E.S. Mocidade de Idependente - gra tam nasz znajomy z Bloco X, Meiko z Holandii. Wszystko sie powolutku rozpedzilo i dobrze - a najlepsze przed nami...

Wyglada na to, ze pogramy!

Dwa dni temu spotkalismy sie z naszym amigo z Bloco X, Charliem z Anglii. Mieszka w niebanalnym miejscu - czwarte pietro na zasadzie nadbudowki, z fantastycznym widokiem na Rio. Christo Retendor, Maracana, Mangueira, Sambodrom, Ponte du Niteroi. Jest to co prawda favela, ale dopiero jej poczatek, dalej sa miejsca gdzie nie jest juz tak fajnie. Poszlismy razem do szkoly samby Estacio da Sa. Szkola ta grala juz na Sambodromie, nawet w Sala Trofeo mozna zobaczyc ich nagrody. Szalenie przyjazna atmosfera, dzieki Charliemu, ktory gra w baterii tej szkoly, moglismy poznac mestre baterii, puxadores i wielu innych szalenie otwartych ludzi. Podczas proby bateria grala najszybciej sposrod tych, ktore slyszelismy, a tancerze caly czas spiewali i robili wraz z publika zlozona z prodzin i przyjaciol fantastyczna atmosfere. W przeciwienstwie do tych najwiekszych szkol samby, gdzie mozna wykupic sobie stroj i miejsce na paradzie nawet przybyszowi z Europy, tutaj odnosilo sie wrazenie, ze jest to szkola dla ludzi z tej dzielnicy i bardzo sie z nia identyfikowali. Sprawialo im wyrazna przyjemnosc zainteresowanie z naszej strony, starali sie byc bardzo pomocni.
Na nastepny dzien, czyli w piatek, zostalismy zaproszeni do szkoly dla dzieci od 8 lat. Zanim doszlismy na probe, w tej pozornie malo bezpiecznej dzielnicy w jakiej mieszka Charlie, kilkukrotnie okazalo sie, ze jestesmy juz tam znani jako 8 Polakow "my friends". W barze na rogu przsiedlismy na jedno piwko, ale poz zapoznaniu sie z jednym z wazniejszych ludzi szkoly, okazalo sie ze tak szybko na probe dojsc sie nie da. Jak dotarlismy, to na sali byl zywiol. Dzieciaki tak szybko graly, moze czasem nierowno, ale z groovem, male tancerki podskakiwaly jak pileczki - widac, ze szkola, ta "dorosla" ma skad czerpac narybek na nastepne parady. Zreszta ta dziecieca szkola tez przygotowywala sie do parady - mieli wlasne enredo, wlasne breaki, stroje i wystapia na jednym z wielu ulicznych karnawalow. Rodzice bardziej przejeci niz dzieci - taka szkola spelnia ogromna role w spolecznosci kazdej dzielnicy.
Na dzisiaj mamy zaproszenie na wspolne granie z G.R.E.S. Estacio de Sa po ich probie. Fajnie! Charlie zrobil nam tu ogromne plecy - wszedzie nas przedstawia jako unikalnych w Polsce sambistas. Thank you Charlie!

Szukamy szczescia w graniu

Spotkalismy wczoraj Franka, znajomego mestre z Bloco X. Frank mowi, ze owszem posluchac wielkich szkol mozna, ale pograc lepiej z mniejszymi blocos. Mniejsze to znaczy ok 50 - 100 osob, czyli wcale nie tak malo. Liczy sie bardziej osobisty kontakt z innymi grajacymi i oczywiscie opanowanie instrumentu. Jest to latwiej dostepne. I przyjemniejsze, bo dla ritmistas z duzych szkol, tacu turysci jak my to dojne krowy - najlepiej to kup sobie stroj za 300 $

i potancz wraz z 4000 tancerzy. Nikt nie ma czasu i ochoty, aby sie zajmowac przyjezdnymi, chyba, ze sie duzo zaplaci. Z drugiej strony wiemy juz, ze powinnismy tu przyjechac w pazdzierniku i wtedy, jesli ma sie opanowany material, mozna zaczac regularnie przychodzic na proby i w rezultacie zostac wybranym do skladu, ktory bedzie bral udzial w karnawale. Czyli jesli bardzo sie chce i mozna zostac tu na 3 miesiace, to w zasadzie nie jest to trudne. Czy nam sie to kiedys uda? Moze niektorym...

No nic, w kazdym razie moze nie tedy droga, ale wiemy gdzie uderzac. Obok mnie w kafejce internetowej siedzi Rafal i wlasnie szuka mniejszych ekip, ale rownie dobrych jak te z Sambodromu. Ciekawa rzecz, ze wielu Brazylijczykow uwaza, ze obecnie te wielkie szkoly nie graja juz tradycyjnej samby, lecz hi-tech samba. Trudno nam to jeszcze zweryfikowac, poniewaz my uczylismy sie wlasnie takiej muzyki, lecz z wielka przyjemnoscia pogramy i posluchamy dobrego groovu. Jesli chodzi o mnie to ja wlasnie po to przyjechalem - osluchac sie i obyc z brazylijskim feelingiem w muzyce. Na szczescie tutaj gra sie codziennie i nie ma z tym problemow.

Przepraszam wszystkich , ktorzy to czytaja, za chaos w tych zdjeciach - korzystamy z kafejki internetowej, spieszymy sie zeby jeszcze cos znalezc na miejscu, zadzwonic do bliskich. Ja czuje sie troche jak korespondent wojenny:) Moze gdzies bedziemy mieli czas na spokojne korzystanie z komputera, to wtedy bedzie cacy.

Troche zdjec

Po pokonaniu problemow technicznych, wreszcie garsc zdjec z tego niesamowitego miasta. Szkoda, ze nie wzielismy ze soba komputera. Zdjecia sa surowe i nie podrabiane, te palmy i kokoski sa prawdziwe. No to jazda...

Uff... upal, rytm i szalenstwo

Kilka kolejnych dni uplynelo. Slonce jest wszedzie, przewaznie pionowo nad glowa, cienia jest tyle ile pod stopami. Na szczescie barow i knajpek jest masa, co 10 metrow, sprzedawcow z lodowkami jeszcze wiecej. Wiecej wydaje sie tu na picie niz na jedzenie. Duzo owocow, ale ogorki niesmaczne.
Mieszkamy w dzielnicy Lapa - jest to miejsce, gdzie codziennie sa street party. Codziennie, a dzisiaj w sobote podobno bedzie najwieksza. Trudno to sobie wyobrazic, ale w dzien nie ma korkow (slonce), za to w nocy sa o 3.00 nad ranem. Pod naszymi balkonami sa najwieksze imprezy. Wczoraj przyszla bateria z instrumentami, ale cienko grali, wiec sie dolaczylismy i gralismy z nimi do czwartej w nocy, a ludzi tylko przybywalo! Wszyscy tancza, przekrzykuja sie, totalna mieszanka ras, kolorow, a uliczni sprzedawcy poczta pantoflowa dowiaduja sie gdzie odbywa sie impreza na dzielnicy i sciagaja tlumnie, a drinki i jedzenie jest tanie.
Przedwczoraj bylismy na probie szkoly Tijuca, jednej z czolowki. Proba otwarta dla wszystkich, mega impreza i generalnie strefa BNB (bardzo niewielu bialych), ale ludzie bardzo przyjazni.
Tutaj nawet obserwacja zycia ulicy jest ciekawa - mnostwo scenek rodzajowych, mozna siedziec godzinami i sie nie nudzic. Bardzo ciekawe miejsce...
Dzis idziemy na probe szkoly najlepszej - Mangueira. Bedzie sie dzialo...

Jestesmy w Rio de Janeiro!Niestety nie ma tu polskich czcionek... ciekawe dlaczego. Wczoraj wieczorem to byl szok po prostu - goraco, w dzielnicy w ktorej mieszkamy nikt nie spi, wszyscy sie bawia. Chcialbym zamiescic kilka zdjec, ale na razie walcze z tym komputerem. Roznica czasu, kolory , zapachy roznobarwni ludzie, na powitanie w hostelu muzyka na zywo, wszystko jest inne. Dobrze, ze juz tu jestesmy.